Instrukcja obsługi

Mnema pilnuje ustaleń ze spotkań i pokazuje, skąd każde z nich się wzięło. Ta strona opisuje całe narzędzie — od pierwszego logowania po nagrywanie spotkań online.

Od czego zacząć

Trzy kroki. Zajmują razem kilka minut i po nich Mnema jest gotowa do pracy.

1
Załóż projekt
Projekt to pojemnik na wszystko, co dotyczy jednej sprawy: zadania, notatki, spotkania, pliki i ustalenia. Bez projektu nie ma gdzie nic zapisać — to jedyna rzecz, którą trzeba zrobić na początku.
2
Wrzuć pierwszą notatkę albo nagraj spotkanie
Nie musisz nic porządkować. Napisz, co padło, albo włącz nagrywanie — resztę Mnema zaproponuje sama.
3
Zajrzyj do skrzynki
Tam czekają propozycje wyciągnięte z tego, co wrzuciłeś. Przyjmujesz albo odrzucasz — i dopiero wtedy stają się zadaniami i ustaleniami.

Jak działa Mnema

Całe narzędzie sprowadza się do jednej pętli. Warto ją zrozumieć raz — wszystko inne jest tylko jej wygodą.

Cała Mnema sprowadza się do tej pętli. Wszystko inne jest jej wygodą.

Zwróć uwagę na dwa podpisy pod strzałkami. Model pracuje automatycznie, ale ustalenie powstaje nigdy automatycznie — zawsze przez Twoją decyzję. To jest cała różnica między Mnemą a narzędziem, które „samo robi notatki": tutaj żadne zdanie nie trafia do wiedzy zespołu, dopóki ktoś go nie potwierdzi.

Każde ustalenie pamięta, z którego miejsca w nagraniu albo notatce pochodzi. Kliknięcie w nie prowadzi do źródła — więc pytanie „kto tak powiedział i kiedy" ma zawsze odpowiedź.

Gdzie to zapisać

Najczęstsze wahanie na początku: zadanie, spotkanie czy notatka? Rozstrzyga jedno pytanie.

Trzy drogi zapisu i jedno pytanie, które je rozstrzyga.

Gdy nie wiesz — pisz notatkę. To jedyna droga, która niczego nie wymaga: nie trzeba wiedzieć, czyje to zadanie ani na kiedy. Model przeczyta ją i sam zaproponuje resztę, a Ty zdecydujesz w skrzynce.

Projekty i podprojekty

Projekt ma nazwę, cel i barwę. Barwa wraca potem jako pasek przy każdym wierszu na listach mieszających projekty — dzięki niej widać przynależność bez czytania nazwy.

Podprojekt to projekt z rodzicem. Przydaje się, gdy jedna sprawa rozpada się na kilka osobnych: „EMG" jako pień, pod nim „EMG dla Ani" i „EMG EKSO". Na listach podprojekty stoją wcięte pod rodzicem.

Zawartość podprojektu nie wlicza się do rodzica

Zadania „EMG dla Ani" nie pojawią się na liście zadań „EMG", a licznik rodzica ich nie doliczy. Podprojekt jest pełnoprawnym projektem ze wskazaniem na rodzica, a nie folderem — ma własne zadania, własną klasyfikację i własny zespół.

Zagłębienie ma jeden poziom: podprojekt nie może mieć własnych podprojektów. Nie da się przez to zbudować drzewa, w którym nikt już nie wie, gdzie co leży.

Obok podprojektów są jeszcze foldery — ale te są Twoje prywatne. Dwie osoby mogą trzymać ten sam projekt w folderach o różnych nazwach i żadna nie przestawia drugiej.

Zadania

Zadanie ma tytuł, właściciela i termin. Dwie ostatnie rzeczy są opcjonalne, ale ich brak ma cenę: zadanie bez właściciela wraca po tygodniu jako „czyje to właściwie było", a bez terminu ląduje na końcu listy i tam zostaje.

Stany zadania: propozycja (czeka w skrzynce), otwarte, w toku, zrobione, odrzucone. Odhaczyć da się tylko otwarte i w toku — propozycja musi najpierw przejść przez Twoją decyzję, bo odhaczenie jej przeskakiwałoby tę decyzję.

Moje zadania pokazują to, co przypisane do Ciebie, ze wszystkich projektów naraz. Tablica układa je w kolumny po stanie.

Spotkania i nagrywanie

Spotkanie zaplanowane to termin w kalendarzu. Spotkanie odbyte to nagranie z transkrypcją, z którego powstają propozycje. To dwa różne zbiory i mają dwa różne ekrany.

Nagrywać można z przeglądarki, z telefonu i z aplikacji na komputerze. Telefon nagrywa także przy zgaszonym ekranie, a nagranie zrobione bez zasięgu dośle się samo, gdy wróci połączenie.

Spotkania online — włącz dźwięk systemu

Sam mikrofon łapie tylko Ciebie. Pozostali uczestnicy są w dźwięku, który gra na komputerze — bez niego transkrypcja jest monologiem z lukami, a wychodzi to na jaw dopiero po naradzie. W aplikacji na Maca i Windows zaznacz „Nagraj także dźwięk systemu"; przy pierwszym użyciu system poprosi o zgodę.

Nagranie wchodzi do transkrypcji tylko wtedy, gdy uczestnicy o nim wiedzą — Mnema ma osobną bramkę zgody i bez niej nie powstaje ani jeden wiersz.

Skrzynka — Twoje decyzje

Skrzynka to miejsce, w którym propozycje modelu czekają na człowieka. Nic z niej nie wychodzi samo.

Propozycja nie staje się faktem, dopóki człowiek nie zdecyduje.

Propozycje mają cztery rodzaje: decyzja, ustalenie, ryzyko i otwarte pytanie. Piąty rodzaj — zadanie — po przyjęciu trafia wprost na listę zadań, a nie do wiedzy.

Odrzucenie nie kasuje historii. Widać w niej, że coś zaproponowano i że ktoś świadomie powiedział „nie" — a to bywa ważniejsze niż sama propozycja.

Wiedza i wyszukiwanie

Baza wiedzy projektu to zbiór potwierdzonych ustaleń. Każde ma autora, datę i odnośnik do miejsca, z którego pochodzi. Wpis, który stracił aktualność, znika z listy obowiązujących, ale zostaje w historii.

Wyszukiwarka obejmuje projekty, zadania, notatki, ustalenia i pliki. Szuka od początku słowa: „pomiar" znajdzie „pomiaru" i „pomiarem", ale „pomiarem" nie znajdzie „pomiar" — polska odmiana nie działa w obie strony.

Pliki znajdują się po nazwie, nie po treści

Wyszukiwarka nie zagląda do wnętrza PDF-ów ani zdjęć. Znajdzie raport-2026-emg.pdf po słowie „raport", „2026" albo „emg" — ale nie po zdaniu, które stoi na trzeciej stronie w środku.

Gdy nad wynikami pojawi się szary pasek z komunikatem — to nie jest błąd. Oznacza, że wyszukiwanie po znaczeniu jest wyłączone i działa samo dopasowanie słów. Wyniki są prawdziwe, po prostu węższe.

Pliki i zdjęcia

Pliki wiszą przy projekcie albo przy zadaniu. W aplikacji na komputerze wystarczy przeciągnąć plik na wiersz zadania — trafi tam, gdzie i tak byś go wrzucił, tylko o cztery kliknięcia szybciej.

Zdjęcie dokumentu albo tablicy można dać modelowi do przeczytania — wyciągnie z niego wnioski i zaproponuje je tak samo jak z notatki.

Plik da się schować z list (wraca jednym kliknięciem) albo usunąć — to drugie kasuje bajty i jest nieodwracalne. Ekran mówi wprost, które robisz.

Kalendarz i plan dnia

Kalendarz pokazuje zadania z terminem i zaległe — te ostatnie zawsze osobno na górze, żeby gęsty miesiąc ich nie wypchnął. Plan dnia układa dzisiejsze zadania i spotkania w jedną oś godzinową.

Kalendarz Mnemy da się podpiąć do Google Calendar, Outlooka albo Kalendarza Apple — adres subskrypcji jest w ustawieniach. Zmiany w Mnemie pojawiają się tam same.

Kto co widzi

Widoczność projektu rozstrzygają dwa niezależne ustawienia. Trzeba przejść oba.

Dwa niezależne ustawienia. Trzeba przejść oba, żeby zobaczyć projekt.

Klasyfikacja to poziom projektu: publiczny, wewnętrzny albo zastrzeżony. Każda osoba ma swój pułap i widzi projekty do jego wysokości.

Tylko dla zespołu działa obok klasyfikacji: projekt z tym przełącznikiem widzą wyłącznie osoby dopisane do niego imiennie — także nie administrator organizacji. Nie da się wypisać ostatniej osoby; projekt bez widzów byłby wpisem nie do odzyskania.

Podprojekt nie dziedziczy widoczności

Przepięcie projektu pod innego rodzica nie zmienia tego, kto go widzi. To celowe: gdyby zmieniało, porządkowanie projektów stałoby się po cichu zmianą uprawnień.

Mnema poza przeglądarką

Aplikacje są towarzyszami, nie drugim produktem. Robią to, czego przeglądarka nie umie; reszta zostaje tutaj.

Telefon — nagrywanie przy zgaszonym ekranie, aparat, kalendarz, zadania, spotkania i wiedza. Widżet na ekranie domowym pokazuje dzisiejsze zadania i spotkania.
Mac — ikona w pasku menu, pływająca tablica na pulpicie, widżet, nagrywanie z dźwiękiem systemu, zrzut ekranu do projektu.
Windows — to samo poza widżetem w panelu systemu. Zamiast niego jest tablica, która przewija się i pokazuje komplet.

Widżet jest tak świeży, jak ostatnie otwarcie aplikacji

Kafelek na ekranie domowym nie odświeża się sam po zmianie zrobionej na komputerze. Dlatego wypisuje godzinę, z której pochodzą dane — kafelek, który tego nie mówi, kłamie tym ciszej, im dłużej się go nie odświeża.

Pliki do pobrania są na stronie Mnema na telefon i komputer.

Windows — krok po kroku

Od pobrania do aplikacji czekającej w zasobniku. Cała rzecz zajmuje kilka minut, ale dwa kroki potrafią zaskoczyć — oba są tu opisane, zanim się zdarzą.

1. Który plik wybrać

Na stronie pobierania są dwa pliki i różnią się jedną rzeczą.

Instalator — zwykła instalacja. Zakłada skrót na pulpicie i w menu Start, da się odinstalować z „Aplikacji". Wybierz go, jeśli możesz instalować programy na swoim komputerze.
Wersja bez instalacji — jeden plik, uruchamia się od razu. Nie wymaga praw administratora. Wybierz ją na firmowym laptopie, na którym nie wolno nic instalować.

2. Windows pokaże ostrzeżenie — to normalne

Przy pierwszym uruchomieniu zobaczysz niebieskie okno „Windows chronił Twój komputer". Wygląda jak ostrzeżenie przed wirusem i dlatego uprzedzamy o nim tutaj.

Kliknij Więcej informacji — mały napis pod treścią.
Kliknij Uruchom mimo to.

Powód jest jeden: plik nie ma jeszcze certyfikatu do podpisywania kodu. Windows nie twierdzi, że coś jest z nim nie tak — mówi, że nie zna jego wydawcy. Okno pojawi się raz.

3. Zaloguj się

Ten sam login i hasło co w przeglądarce. Komputer dostanie własne poświadczenie, osobne od telefonu — po zgubieniu unieważnisz je w Urządzeniach, bez zmiany hasła i bez wylogowywania się z pozostałych sprzętów.

4. Znajdź ikonę w zasobniku

Tu ginie najwięcej osób

Windows 11 domyślnie chowa nowe ikony pod strzałką ^ obok zegara. Mnema działa, tylko jej nie widać — i wygląda to, jakby się nie uruchomiła.

Kliknij strzałkę ^, znajdź ikonę Mnemy i przeciągnij ją na pasek obok zegara. Zostanie tam na stałe.

Kliknięcie ikony otwiera tablicę. Prawy przycisk — menu z resztą opcji.

5. Włącz uruchamianie przy starcie systemu

Kliknij ikonę prawym przyciskiem i zaznacz „Uruchamiaj przy starcie systemu". Bez tego trzeba odpalać Mnemę ręcznie po każdym włączeniu komputera — a wtedy nie przypomni o niczym, bo jej po prostu nie będzie.

Przy starcie razem z Windowsem aplikacja siada w zasobniku i nic nie otwiera. Tablica czeka na Twoje kliknięcie.

6. Zgody, o które poprosi system

Nie prosimy o nic na zapas — każda zgoda pojawia się przy pierwszym użyciu funkcji, która jej potrzebuje.

Mikrofon — przy pierwszym nagrywaniu. Jeśli odmówisz przez pomyłkę, włącz go w Ustawienia → Prywatność i zabezpieczenia → Mikrofon.
Udostępnianie ekranu — przy zrzucie ekranu i przy nagrywaniu dźwięku systemu. Windows pokaże okno wyboru; nagrywamy dźwięk, obraz jest odrzucany od razu.

Aktualizacja i odinstalowanie

Mnema na Windows nie aktualizuje się sama. Nowa wersja to nowy plik ze strony pobierania — zainstaluj go na wierzch starego, ustawienia i logowanie zostają.

Odinstalowanie: Ustawienia → Aplikacje → Mnema. Wersję bez instalacji po prostu skasuj. Poświadczenie tego komputera warto przy okazji unieważnić w Urządzeniach.

Kiedy coś nie działa

Nie widzę projektu, o którym mówią inni: Albo jest wyżej niż Twój pułap klasyfikacji, albo ma włączone „tylko dla zespołu" i nie jesteś do niego dopisany. Poproś o dopisanie osobę, która projekt prowadzi.
Wyszukiwarka nie znajduje pliku, o którym wiem, że jest: Szukaj po fragmencie nazwy, nie po treści. Wyszukiwarka nie zagląda do wnętrza plików.
Widżet pokazuje „Otwórz Mnemę, żeby wypełnić kafelek": To poprawny stan, nie usterka. Otwórz aplikację raz po zalogowaniu — dopiero wtedy powstaje migawka, z której kafelek czyta.
W nagraniu spotkania online słychać tylko mnie: Dźwięk systemu nie był włączony albo system odmówił zgody. Włącz „Nagraj także dźwięk systemu" i sprawdź uprawnienie do nagrywania ekranu w ustawieniach systemu.
Windows ostrzega przy uruchomieniu pliku: Kliknij „Więcej informacji", potem „Uruchom mimo to". Aplikacja nie jest jeszcze podpisana certyfikatem — to jedyny powód tego okna.
Zgubiłem telefon albo laptopa: Wejdź w Urządzenia pod swoim profilem i unieważnij poświadczenie tego urządzenia. Nie wymaga to zmiany hasła ani wylogowania z pozostałych.